زَجْرَة

فَإِنَّمَا هِیَ زَجْرَةٌ «زَجْرَة» از مادّه «زجر»، گاه، به معناى طرد است، و گاه، به معناى فریادى است که براى راندن گفته مى شود، و در اینجا منظور معناى دوم، و اشاره به «نفخه دوم» و «صیحه ثانى اسرافیل» مى باشد. انتخاب تعبیر «زَجْرَةٌ واحِدَةٌ» در سوره «نازعات» با توجّه به محتواى این دو کلمه، اشاره به سرعت و ناگهانى بودن رستاخیز و سهولت و آسانى آن در برابر قدرت خدا است، که با یک فریاد آمرانه از سوى فرشته رستاخیز، یا صور اسرافیل، همه مردگان لباس حیات در تن مى کنند و در عرصه محشر براى حساب حاضر مى شوند.(11)