زَعَمْتُمْ

زَعَمْتُمْ مِّنْ دُونِهِ «زَعَمْتُمْ» از مادّه «زعم»، معمولاً به پندار نادرست گفته مى شود، لذا از «ابن عباس» نقل شده: هر جا کلمه «زعم» در قرآن به کار رفته، به معناى دروغ و کذب (و عقیده بى اساس) است. «راغب» در کتاب «مفردات» مى گوید: الزَّعْمُ حِکَایِةُ قَوْل یَکُونُ مَظِنَّةً لِلْکِذْبِ...: «زعم به معناى نقل سخن (یا عقیده) اى است که احتمال دروغ در آن مى رود، لذا در تمام مواردى که در قرآن به کار رفته در مورد مذمت و نکوهش است».(21)