زُور

فَقَدْ جآؤُ ظُلْماً وَ زُوراً «زُور» (بر وزن کور) در اصل از «زَور» (بر وزن غَور) به معناى انحناء قسمت بالاى سینه، گرفته شده، سپس به هر چیز که از حدّ وسط متمایل شود، اطلاق گردیده، و به معناى منحرف شدن نیز آمده است. و از آنجا که سخن دروغ و باطل انحراف از حق دارد، به آن «زور» مى گویند، و نیز به همین دلیل این واژه به «بت» نیز اطلاق مى شود.(34)