زکی

(زَ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- پاک، پاکیزه.<BR>۲- پارسا. ج. ازکیاء.<br>

(زَ) [ ع. ] (ص.) ۱- پاک، پاکیزه. ۲- پارسا. ج. ازکیاء.

(زِ کّ) (شب جم.) (عا.) هنگام اعتراض همراه با انکار و تعجب به کار می‌رود، دِکی.

زکی . [ زَ ] (از ع، ص ) مالدار. متمول . (ناظم الاطباء). ◄ آنکه قسمتی از مال خود را به فقرا دهد. ◄ پاکدامن . تولک . ◄ باهوش . ◄ چابک . ◄ توانا. ◄ نموکننده مانند کودک . (ناظم الاطباء).

زکی . [ زَ کی ی ] (اِخ ) از جمله ٔ القاب امام چهارم علی بن حسین بن علی المرتضی (ع ) است . رجوع به حبیب السیر چ خیام ج ٢ ص ٦٢ شود.

زکی . [ زَ / زَ کی ی ] (صوت ) در تداول کلمه ٔ تعجب است . ای عجب ! (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).

پاک، پاکیزه، پالوده، مطهر پارسا، مهذب

نام مردانه