زکی شیرازی

زکی شیرازی . [ زَ کی ی ِ ] (اِخ ) شیخ عبداﷲبن ابی تراب بن بهرام بن زکی بن عبداﷲ بی خبر است . وی از فحول فضلا و عدول حکمای عهدخود بود. قاضی ناصرالدین بیضاوی و قطب الدین علامه و ابوالنجاش ظهیرالدین عبدالرحمن برغش، تحصیل فضایل درخدمت آن جناب نموده اند و در رسالة الابرار فی الاخیار آمده که او معلم و استاد جمیع فضلا و تمام علمای آن زمان بوده و قاضی بیضاوی از کرامت او نقل کرده ... وی در سنه ٔ ٦٧٧ هَ . ق . درگذشت . این رباعی بنام اوست : در عالم بی وفا، دویدیم بسی بیچاره تر از خویش ندیدیم کسی تازانه ٔروزگار خوردیم بدهر از دست دل خویش نه از دست خسی . (از ریاض العارفین ص ١٩٥). رجوع به مجمع الفصحا ج ١ ص ٢٤١ شود.