زکی
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(زَ) [ ع. ] (ص.) ۱- پاک، پاکیزه. ۲- پارسا. ج. ازکیاء.
(زِ کّ) (شب جم.) (عا.) هنگام اعتراض همراه با انکار و تعجب به کار میرود، دِکی.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(زَ) [ ع. ] (ص.) ۱- پاک، پاکیزه. ۲- پارسا. ج. ازکیاء.
(زِ کّ) (شب جم.) (عا.) هنگام اعتراض همراه با انکار و تعجب به کار میرود، دِکی.