زیان رسیدن

زیان رسیدن . [ رَ / رِ دَ ] (مص مرکب ) آسیب و گزند رسیدن بر کسی یا چیزی : شمشاد و سرو را ز تموز و خزان چه باک کز گرم و سرد لاله و گل را رسد زیان . خاقانی . نشره ٔ من مدح امام است و بس تا نرسد ز اهرمنانم زیان . خاقانی . انباشت شاه معده ٔ آب روان به خاک تا کم رسد به مرکز خاکی زیان آب . خاقانی . ◄ خسارت و ضرر رسیدن : آنکه زیان می رسد از وی به خلق فهم ندارد که زیان می کند. خاقانی . رجوع به زیان و دیگر ترکیبهای آن شود.