زیانکاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زیانکاری . (حامص مرکب ) خسران بردن . (فرهنگ فارسی معین ). زیان کردن . و رجوع به همین کلمه شود. ◄ زیانگری . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ اتلاف و اسراف . ◄ گناه . (ناظم الاطباء).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی