زیبانگار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زیبانگار. [ ن ِ ](نف مرکب ) زیبانگارنده . که نیکو نگارد : ترا با من زشت رویم چه کار نه آخر منم زشت و زیبانگار. سعدی (بوستان ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زیبانگار. [ ن ِ ](نف مرکب ) زیبانگارنده . که نیکو نگارد : ترا با من زشت رویم چه کار نه آخر منم زشت و زیبانگار. سعدی (بوستان ).