زیدانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زیدانی . [ زَ ] (اِخ ) محمدبن محمدبن علی بن جناح همدانی الزیدانی، مکنی به ابوالغنائم . وی از ابوالبقاء العمربن محمدبن علی الحبال و ابوالحسن بن العلاف و جز اینها استماع کرد و ابوسعد السمعانی و غیره از وی روایت دارند و در شوال سنه ٔ ٥٣٧ هَ . ق . درگذشت . (از لباب الانساب ج ١ ص ٥١٧). رجوع به زیدان و ماده ٔ قبل شود.
زیدانی . [ زَ ] (ص نسبی ) منسوب است به صحراء زیدان که جایگاهی است در کوفه . (از الانساب سمعانی ). رجوع به زیدان و ماده ٔ بعد شود.