زیغال

(اِ.) قدح.<br>

(اِ.) قدح.

زیغال . (اِ) قدح بود. (لغت فرس اسدی چ اقبال ص ٣٢٦) (اوبهی ). قدح و پیاله ٔ بزرگ را گویند. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) : شکفت لاله تو زیغال بشکفان که همی به پیش لاله به کف بر نهاده به زیغال . رودکی .