زیمور

زیمور. (اِ) بمعنی افشای سِر باشد و آن مرکب از خرق و خیانت یعنی حرفی را به کسی بسپارند که بجایی نگوید و او فاش کند و به همه کس و به همه جا بگوید. (برهان ) (از انجمن آرا) (از آنندراج ). افشای سِر و فاش کردن راز. (ناظم الاطباء). این لغت را در فرهنگ ندیدم . (انجمن آرا) (آنندراج ). ظاهراً از برساخته های فرقه ٔ آذر کیوان است . (از حاشیه ٔ برهان چ معین ).