زین کوهه

(نْ. هِ) (اِمر.) برآمدگی جلو و عقب زین.<br>

(نْ. هِ) (اِمر.) برآمدگی جلو و عقب زین.

زین کوهه . [ هََ / هَِ ] (اِ مرکب ) زین کوده است که قرپوس و بلندی پیش زین باشد. (برهان ). بلندی پیش زین را گویند. (جهانگیری ). زین کوده و قاش زین . (ناظم الاطباء). بلندی پیش زین که قرپوس زین خوانند. (فرهنگ رشیدی ). قرپوس زین است یعنی بلندی پیش زین ... و آن را کوهه ٔ زین نیز گفته اند. (انجمن آرا) (آنندراج ) : به ناوردگه رفت و آنگه چو باد رسید و به زین کوهه سر برنهاد. اسدی . درآمد به هنجار ره ره نورد ز زین کوهه آویخت گرز نبرد. اسدی . به کم زانکه مرغی زند سر در آب ز زین کوهه بربودش اندر شتاب . اسدی . سیرم پشتش از ادیم سیاه مانده زین کوهه رامیان دو راه . نظامی (هفت پیکر چ وحید ص ٧٣).