زین
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(زَ یا زِ یْ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) آراستن. ۲- (اِمص.) نیکویی.
[ په. ] (اِ.) نشیمنی ساخته شده از چرم و چوب که به هنگام سواری بر پشت اسب مینهند.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(زَ یا زِ یْ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) آراستن. ۲- (اِمص.) نیکویی.
[ په. ] (اِ.) نشیمنی ساخته شده از چرم و چوب که به هنگام سواری بر پشت اسب مینهند.