ساباس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساباس . [ ساب ْ با ] (اِخ ) نام یکی از فرمانروایان محلی هند است که پس از تسخیر آن دیار بدست اسکندر بر ضدمقدونیها قیام کرد. نام او را سابوس نیز نوشته اند. رجوع به ایران باستان ج ٢ ص ١٨٤٣ و ١٨٥١ و ١٨٥٢ شود.
ساباس . (اِخ ) (سن ). کشیش و راهب بزرگ فلسطینی است که در ٤٣٩ میلادی متولد شد و در ٥٣٢ درگذشت .وی یکی از بنیادگذاران بزرگ کلیسا در فلسطین بود.