ساباطی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساباطی . [ ] (اِخ ) در اصطلاح رجالی اسحاق بن عماربن موسی، و صباح بن موسی، و عماربن موسی، و عمروبن سعید، و قیس بن موسی، و محمدبن حکیم، و محمدبن عمرو بعضی دیگر. (ریحانة الادب ج ٢ ص ١٤٧).
ساباطی . (اِخ ) بکربن احمد فقیه ساباطی اسروشنی مکنی به ابوالحسن مقیم سمرقند و از محدثان است . رجوع به انساب سمعانی و معجم البلدان یاقوت شود.
ساباطی . (اِخ ) عماربن موسی از ساباط مدائن است . و فرقه ٔ عماریه بدو منسوبند. رجوع به خاندان نوبختی ص ٢٦٠ و کشی ص ١٦٤ و ١٧٢ و نجاشی ص ٢٠٦ و مقالات اشعری ص ٢٨ شود.