سابقهدار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) [ ع - فا. ] (اِفا.)<BR>۱- باسابقه.<BR>۲- دارای پیشینه نیک یا بد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع - فا. ] (اِفا.) ۱- باسابقه. ۲- دارای پیشینه نیک یا بد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سابقه دار. [ ب ِ ق َ / ق ِ ] (نف مرکب ) دارای پیشینه . دارای سابقه ٔ نیک یابد. با سابقه . آنکه بواسطه ٔ ممارست بسیار در شغلی یا کاری در کار خود مهارتی یافته است .
مترادف و متضاد واژهدان
باسابقه بدسابقه، پیشینهدار، مجرم، پروندهدار (متضاد: خوشسابقه)
واژگان فارسی سره واژهدان
پیشینه دار
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی