سابه شاه

سابه شاه . [ ب َ ] (اِخ ) معرب شابه [ ساوه (شاهنامه )، شاوگ (کریستنسن ) ] پسر خاقان و خال هرمز (٥٧٩ - ٥٩٠ م .) بیست و دومین پادشاه ساسانی است که در سال ٥٨٨ م . به ایران تاخت و از بهرام چوبین شکست خورد. رجوع به ساوه شاه و شابه شاه شود.