سابورالجنود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سابورالجنود. [ رُل ْ ج ُ ] (اِخ ) لقبی است که اعراب به شاپور اول ساسانی داده اند. طبری گوید : چون شاپور از ملک روم و موصل بپرداخت آهنگ حضر کرد و با سپاهی که کس عدد آن ندانست و هرگز هیچ ملک از ملوک عرب و عجم را آن سپاه نبود و از بسیاری سپاه که داشت عرب او را سابور الجنود خواندندی . (ترجمه ٔ طبری چ خیام باهتمام دکتر محمّدجواد مشکور ص ٩٣). اعشی گوید: اقام به شاهبور الجنو - د حولین یضرب فیه القدم . (المعرب جوالیقی ص ١٩٤ و ٢٨٢). و نیز رجوع به عیون الاخبار ج ٣ ص ١١٥ و معجم البلدان ج ٣ ص ٢٩٠ کلمه ٔ حضر شود.