سابی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سابی . (اِخ ) رودخانه ای است در افریقای شرقی که از سلسله ٔ جبال ایران سر چشمه میگیرد و پس از طی مسیری بطول ٨٠٠ هزارگز باقیانوس هند می پیوندد. مصب این رودخانه در موسم طغیان آب دو تا سه هزارگز عرض دارد و بعلت سرعت جریان آب برای کشتی رانی مناسب نیست . در موسم خشکسالی عرض آب به ٣٠ گز میرسد.