ساتاگید
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساتاگید. (اِخ ) بروایت هرودوت تیره ای از مردم مشرق یا شمال شرق ایران بود، و مقر ایشان در تقسیمات شاهنشاهی هخامنشی جزو ایالت هفتم بشمار میرفت . نام آنها در کتیبه ٔ نقش رستم «ث َ ت َ گوش » آمده است . رجوع به ایران باستان ج ٢ ص ١٤٧٣ و ثت گوش در این لغت نامه شود.