ساجیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساجیة. [ جی ی َ ] (اِخ ) (دولت ...) از سال ٢٧٦ تا ٣١٨ هَ . ق . در آذربایجان حکومت میکردند. مؤسس این سلسله ابوالساج دیودادبن دیودست والی حلب بود. پسرش محمد به آذربایجان رفت و عبداﷲبن حسین همدانی از سرکشان آذربایجان را کشت و بدانجا دست یافت و مدتی سی و پنج و شش سال فرمانروائی ارمنستان و اران و آذربایجان بدست او و پسرش دیوداد و برادرش یوسف بود و همه گونه نیرومندی داشتند سپس رشته ٔ فرمانروائی بدست دیسم کرد افتاد. رجوع به شهریاران گمنام چ ٢ ص ١٦٠ شود. سلسله ٔ ساجیه در آذربایجان (مراغه، اردبیل، بردعه ) ١ - ابوالساج دیوداد [ اول ] بن دیودست (متوفی به سال ٢٦٦ در جندیسابور) ٢ - ابوالمسافر (ابوعبیداﷲ) محمدالافشین بن دیو داد (متوفی در ربیع الاول ٢٨٨) سال ٢٧٦ ٣ - دیوداد [ دوم ] بن محمد ربیعالاول ٢٨٨ ٤ - ابوالقاسم یوسف بن دیوداد شعبان ٢٨٨ ٥ - ابوالمسافر فتح بن محمد ذوالحجه ٣١٥.
ساجیة. [ جی ی َ ] (اِخ ) دسته ای از قراولان خاصه ٔ الراضی باﷲ خلیفه ٔ عباسی که بعلت ایجاد فتنه و آشوب، بفرمان آن خلیفه و بدست ابن رائق وزیر او قلع و قمع شدند. رجوع به خاندان نوبختی ص ٢٠٥ تا ٢٠٧ و تجارب الامم ابن مسکویه ج ٢ ص ٤١٤ و ٤١٨ و ٤١٩ و ٤٤٨ و ٤٥٣ و ٤٨٩ و ٥٠٠و ٥٠٩ تا ٥١١ و ٥١٦ و ٥٣٢ و ٥٣٣ و ٥٤١ و ٥٤٢ شود.