ساحة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساحة. [ ساح ح َ ] (ع ص ) تأنیث ساح : شاة ساحة؛ گوسپند بسیار فربه . ج، سِحاح . (منتهی الارب ).
ساحة. [ ح َ ] (ع اِ) ساحت . میان سرای . (مهذب الاسماء) (دهار) (ترجمان جرجانی ) (شرح قاموس ). گشادگی میان سرایها. (منتهی الارب ) (آنندراج ). فراخنای سرای . حیاط. صحن خانه . فراخای خانه . ج، ساح . سوح . ساحات . رجوع به ساحت شود.