ساختمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تِ)<BR>۱- (اِمص.) بنا کردن.<BR>۲- (اِ.) بنا، عمارت، معماری.<BR>۳- نهاد، سرشت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تِ) ۱- (اِمص.) بنا کردن. ۲- (اِ.) بنا، عمارت، معماری. ۳- نهاد، سرشت.
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
ساختمان . [ ت ِ ] (اِ مرکب ) بناء. عمارت . ◄ (اِمص ) معماری . (فرهنگستان ): اداره ٔ ساختمان شهرداری . ◄ (اِ مرکب ) نهاد. وضع. ساخت . ترتیب . ترکیب . خلقت . طرزساخت . طرز خلقت . شکل : ساختمان داخلی بدن . ساختمان خارجی بدن .
مترادف و متضاد
بنا، ساخت، عمارت آپارتمان، خانه، ویلا ساختار نهاد، وضع معماری
فرهنگ طیفی
سازه، بنا، عمارت، ابنیه، عمارات برج، آسمانخراش، [ساختمان بلند]، بلوک، مجتمع مسکونی اهرام مصر، عجایب هفتگانه کاخ، قصر، دربار، درگاه، قلعه، بارو ویلا، خانه [مادی]، آپارتمان موزه ساختمان تفریحات احداث، معماری، آرشیتکتور، عمارت، آپارتمانسازی، خانهسازی، بناسازی، ساختمان، تولید انبوه مسکن، بسازوبفروشی، برجسازی، مجموعهسازی، ساختوساز، بافت شهری، شهرسازی، محوطهسازی عمران، سازندگی، آبادسازی، آبادانی، بهبود نازککاری، مصالح ساختمانی