سادات زیدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سادات زیدی . [ ت ِ زَ ] (اِخ ) فرزندان زیدبن علی بن زین العابدین (ع ) هستند. شعبه ای از این خاندان از قرن سوم در یمن فرمانروائی یافتند و ائمه ٔ آنان هنوز نیز در آن سرزمین هستند. و نیز در قرن سوم حکومتی در طبرستان (٢٥٠ - ٣١٦) بنیاد نهادند که بدست سامانیان و آل زیار منقرض شد. رجوع به زیدیه شود.