ساده زنخدان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساده زنخدان . [ دَ / دِ زَ ن َ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) کنایه از جوان بیریش . امردی که هنوز خط بر نیاورده باشد. (آنندراج ). امرد. که ریش نیاورده باشد. ساده . ساده رخ . ساده روی . ساده زنخ . ساده شکر : ساده زنخدان بدم و ساده کار ساده نمک بودم و ساده شکر. سوزنی .