سادی

سادی . (ع ص ) شتر مهمل و بخود گذاشته شده، مر واحد و جمع راست . (منتهی الارب در ماده ٔ «س دی »).

سادی . (ع ص، اِ) ششم . گویند جاء فلان سادساً و سادیاً و ساتاً، فمن قال سادساً بناه علی السدس، و من قال ساتاً بناء علی لفظ ست، و من قال سادیاً بالیاء ابدل السین یاء. (منتهی الارب در ماده ٔ «س ت ت ») (آنندراج ).