ساروچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساروچه . [ چ َ / چ ِ ] (اِ) ظاهراً چیزی باشد که مثل قمقمه ها بود، و اغلب که لغت روم است . (بهار عجم ) (آنندراج ). اشتینگاس نیز با شک و تردید بمعنی کاسه ٔ چوبی آورده ولی در بیت زیر این معنی را نمیدهد : ز قیسی و آلو بگردش هجوم چو ساروچه گرد سرشاه روم . میرزا طاهر وحید قزوینی (از بهار عجم و آنندراج ).