سارکه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سارکه . [ ک ِ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان دشت طال بخش بانه شهرستان سقز، واقع در ٣٣ هزارگزی شمال باختری بانه ٔ کنار رودخانه ٔ سیوچ . کوهستانی، و سردسیر است، ٨٠ تن سکنه دارد که در دو محل به فاصله ٔ ٣ هزار گز بنام سار که بالا و پائین سکونت دارند. سکنه ٔ سارکه بالا ٤٠ تن است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥).