ساری قمیش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساری قمیش . [ ق َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان اختاچی بوکان بخش بوکان شهرستان مهاباد، واقع در ٣٨ هزارگزی شمال بوکان، در مسیر راه شوسه ٔ بوکان به میاندوآب . جلگه ای و هوای آن معتدل سالم، آب آن از رودخانه ٔ تاتائو و محصول آن غلات، توتون، حبوبات و چغندر است، ١٥١ تن سکنه دارد که به زراعت و گله داری مشغولند. از صنایع دستی جاجیم بافی در آن معمول است . راه شوسه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٤).
ساری قمیش . [ ق َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان چهار اویماق بخش قره آغاج شهرستان مراغه، واقع در ٣٧ هزارگزی شمال خاوری قره آغاج، ١٦ هزارگزی جنوب راه شوسه ٔ مراغه به میانه . کوهستانی و هوای آن معتدل مالاریائی، آب آن از چشمه شور. محصول آن غلات و بزرک و نخود است، ٩٠ تن سکنه دارد که به زراعت مشغولند. از صنایع دستی جاجیم بافی در آن معمول است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٤).
ساری قمیش . [ ق َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از بخش مراوه تپه شهرستان گنبد قابوس، واقع در ١٥ هزارگزباختر مراوه تپه . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣).