سارید
/vâže/
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
سارید. (اِخ ) یکی از جباران فلسطینیان (٢ سموئل ٢١:١٨)که سفّای نیز خوانده شده است . (قاموس کتاب مقدس ).
سارید. (اِخ ) (باقی بعد از غیر)، یکی ازمرز و بوم زبولون است (صحیفه ٔ یوشع ١٩:١٠ و ١٢) که در ترجمه ٔ سریانی «اشدود» و در ترجمه ٔ هفتاد «سدّول »[ د د ] خوانده شده است . رجوع به قاموس مقدس شود.