ساز زدن

(زَ دَ) (مص ل.)<BR>۱- نواختن وسیلة موسیقی.<BR>۲- کنایه از: بهانه گرفتن.<br>

(زَ دَ) (مص ل.) ۱- نواختن وسیله موسیقی. ۲- کنایه از: بهانه گرفتن.

ساز زدن . [ زَ دَ ] (مص مرکب ) ساز بستن . ساز دادن . ساز پرداختن . ساز نواختن . (مجموعه ٔ مترادفات ) : زمانه ساز طرب میزند چنانکه بگوش رسد ز زاویه ٔ عنکبوت نغمه ٔ تار. کلیم کاشانی (از مترادفات ). ♦ ساز زدن بکام کسی ؛ بکام او بودن : گربخت بکام اوزدی ساز هرگز بوطن نیامدی باز. نظامی (لیلی و مجنون ). رجوع به ساز شود.

نواختن