ساز سیرآهنگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساز سیرآهنگ . [ زِ هََ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) ساز بلندآهنگ . ساز بلندآواز. (آنندراج ) : ذره تا خورشید گلبانگ اناالحق میزند نغمه ٔ خارج ندارد ساز سیرآهنگ عشق . صائب (از آنندراج ). هیچ ساز از دلنوازی نیست سیرآهنگ تر چنگ را بنواز و قانون محبت ساز ده . صائب (از آنندراج ). رجوع به ساز شود.