ساز و آواز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساز و آواز. [ زُ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) آواز توأم با صدای ساز. و جمعی دیگر گفته اند که ارغنون ساز و آواز هفتاد دختر خواننده و سازنده است که همه یک چیز را بیکبار و بیک آهنگ با هم بخوانند و بنوازند. (برهان در ماده ٔ ارغنون ). ◄ بزن و بکوب . ساز و نوا. ساز و سرور. رجوع به ساز شود.