سازجفت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سازجفت .[ ج ُ ] (اِ مرکب ) جفت ساز. نوعی از فنون و هنرهای سازندگی . (برهان ). ◄ صفتی از صفات ساز ذوی الاوتار [ ساز زهی ] است و آن سه نوع میباشد: جفت ساز، و راست ساز، و یک و نیم ساز. (برهان ) : سباع و بهائم بران سازجفت یکی گشت بیدار و دیگر بخفت . (اقبالنامه ٔ چ وحید ص ٨٨). ◄ کنایه از ارغنون . (گنجینه ٔ گنجوی ص ٤٠).