سازشکار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(زِ شْ) (ص فا.)<BR>۱- آن که سازش میکند.<BR>۲- اهل بند و بست.<br>
فرهنگ فارسی معین
(زِ شْ) (ص فا.) ۱- آن که سازش میکند. ۲- اهل بند و بست.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سازشکار. [ زِ ](ص مرکب ) سازش کننده . سازگار. سازوار. سازنده با دشمن . ساخت و پاخت کننده . زد و بند کننده . بند و بست کننده . تبانی کننده . توطئه کننده . رجوع به سازش شود.
مترادف و متضاد واژهدان
سازشکار، آرامشطلب، آشتیطلب، سازشگر، صلحجو، مصالحهجو (متضاد: سازشناپذیر) بندوبستچی
فرهنگ طیفی واژهدان
سازشگر، مسالمتجو، سازگار، صلحجو
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی