ساستا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساستا. (اِ) نام دیوی است از تابعان اهرمن . (جهانگیری ) (برهان ) (آنندراج ) (شعوری ) (اشتینگاس ) (ناظم الاطباء) : در بدی و گدی توئی منحوس ساستاسا و ساسیاآسا. فرالاوی (از جهانگیری ) (شعوری ). ◄ حاکم مستبد و شخص ستمکار. در پهلوی ساستار بهمین معنی هست که در اوستا ساستار و در سنسکریت شاستر بوده از ماده ٔ «شاس » بمعنی حکومت کردن . (فرهنگ نظام ).