سافة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سافة. [ ف َ ] (ع ص، اِ) یک ساف . (شرح قاموس ) (قطر المحیط). رجوع به ساف شود. ◄ سائفة. سَوفة. زمینی است میان ریگ و زمین سخت . (شرح قاموس ). زمین میان ریگ و درشتی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). الارض بین الرمل و الجلد. (قطر المحیط). ◄ احمق . ◄ شدید العطش . (ذیل اقرب الموارد).