سافیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سافیة. [ ی َ ] (اِخ ) شهری است در جنوب بحرالمیت . (نخبة الدهر دمشقی ص ٢١٣).
سافیة. [ ی َ ] (ع ص، اِ) تأنیث سافی . باد که گرد آورد.ج، سوافی . (مهذب الاسماء). و ج، سافیات : اصاروا الجوّ قبرک و استنابوا عن الاکفان ثوب السافیات . ؟ (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ١٩٢).