ساقری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساقری . (ترکی، اِ) ساغری . کیمخت . (آنندراج از بهار عجم ) (ملحقات برهان ). چرمی است که از پوست کفل خر یا اسب ساخته شود. چسته . ◄ کفل اسب . ◄ قسمی کفش طلاب دینی و علماء از چرمی دانه دار چون پوست پلنگی و امثال آن . رجوع به ساغری شود.