ساقی جزایری

ساقی جزایری . (اِخ )از شاعران پارسی گوی هندی در قرن دهم و از ملازمان اکبر (٩٦٣ - ١٠١٤ هَ . ق .) پادشاه هند بود. او راست : ز جانم گاه گریه آه درد آلود برخیزد بلی چون آب بر آتش فشانی دود برخیزد. (از تذکره ٔ صبح گلشن ص ١٩٣).