واژه جو

ساقیز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ساقیز. (اِخ ) از طوائف مغول و همان قبیله ٔ معروف نایمان است و «ساقیز» بترکی به معنی عددهشت است و «نایمان » بزبان مغولی نیز بهمین معنی است و شاید شعب این قبیله هشت بوده است . (محمد قزوینی در حاشیه ٔ جهانگشا ج ١ ص ٢٦ به نقل از ادگار بلوشه ) : و در آن وقت [ آغاز دولت چنگیز ] اونک خان سرور قبائل کریت و ساقیز بود. (جهانگشا ج ١ ص ٢٦).

معنی ساقیز | واژه جو