سامانیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سامانیان . (اِخ ) نام دسته ای از سلاطین ایرانی که در خراسان و ماوراءالنهر و کرمان و جرجان و ری و طبرستان و تا حدود اصفهان رادر تصرف داشتند و مدت سلطنت آنان صد و دو سال و ده روز بوده . رجوع به آل سامان و سامان شود : بوقت دولت سامانیان و بلعمیان چنین نبود جهان با بهار و سامان بود. کسایی . کجا آن بزرگان ساسانیان ز بهرامیان تا بسامانیان . فردوسی . نه با یعقوبیان دولت نه با مأمونیان نعمت نه باچیپالیان قوت نه با سامانیان سامان . فرخی (دیوان چ عبدالرسولی ص ٢٥٧).