ساهره

(هِ رَ) [ ع. ساهرة ] (اِفا.)<BR>۱- چشمة روان.<BR>۲- دشت خوفناک، دوزخ.<br>

(هِ رَ) [ ع. ساهره ] (اِفا.) ۱- چشمه روان. ۲- دشت خوفناک، دوزخ.

ساهره . [ هَِ رَ ](اِخ ) جایگاهی است در بیت المقدس . (معجم البلدان ).

ساهره . [ هَِ رَ ] (اِخ ) زمین قیامت است بنقل بعضی مفسران در تفسیر آیه ٔ «فاذا هم بالساهِرة». (قرآن ١٤/٧٩) : برگیر آب علم و بدان روی جان بشو تا روی پر ز گرد نیاری بساهره . ناصرخسرو.

ساهره . [ هَِ رَ ] (اِخ ) کوهی است بقدس . (آنندراج ) (منتهی الارب ).

نام زنانه