ساکاس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساکاس . (اِخ ) آمونیوس .از حکمای قدیم اسکندریه در نیمه ٔ اول قرن سوم و پایه گذار مکتب نوافلاطونیان و استاد فلوطین معروف است .
ساکاس . (اِخ ) نام یکی از شرابداران آستیاگ پادشاه ماداست . وی شخصی زیباروی بود و علاوه بر شرابداری موظف بود که کسان را بحضور شاه برد و آنان را که نباید داخل شوند از آنجا دور کند. نام وی در کتاب گزنفن یونانی آمده است . رجوع به ایران باستان ج ١ ص ٢٥٢ شود.