ساکن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ساکن . [ ک ِ ] (اِخ ) وادیی است نزدیک طائف . (منتهی الارب ) (آنندراج ).

ساکن . [ ک ِ ] (اِخ ) از اعلام مردان است و احمدبن محمدبن ساکن زنجانی ومحمدبن عبداﷲ ساکن از محدثانند. (از منتهی الارب ).

ساکن . [ ک ِ ] (اِخ ) (بحرالَ ...) اقیانوس ساکن . اقیانوس کبیر. اقیانوس آرام . بحرالهاوی . دریایی است میان دو قاره ٔ امریکا و آسیا. رجوع به اقیانوس کبیر شود.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

اهل، باشنده، سکنه، ماندگار، متوطن، مستقر، مقیم آرام، آرمیده، بی‌جنبش، بی‌حرکت، راکد غیرمتحرک