ساید
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(یَ) (اِ.) چرکی که از آهن بیرون آرند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(یَ) (اِ.) چرکی که از آهن بیرون آرند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساید. [ ی َ ] (اِ) ریم آهن و آن چرکی باشد که از آهن بیرون آید. (برهان ) (آنندراج ).
ساید. [ ی ِ ] (ع ص ) سائد. رجوع به سائد شود.