ساید
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساید. [ ی َ ] (اِ) ریم آهن و آن چرکی باشد که از آهن بیرون آید. (برهان ) (آنندراج ).
ساید. [ ی ِ ] (ع ص ) سائد. رجوع به سائد شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساید. [ ی َ ] (اِ) ریم آهن و آن چرکی باشد که از آهن بیرون آید. (برهان ) (آنندراج ).
ساید. [ ی ِ ] (ع ص ) سائد. رجوع به سائد شود.