سایه خوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سایه خوش . [ ی َ / ی ِ خوَش ْ /خُش ْ ] (اِ مرکب ) درخت نارون پربرگ و خوش سایه است . (برهان ) (انجمن آرای ناصری ) (آنندراج ) (جهانگیری ).
سایه خوش . [ ی َ خُش ْ ] (اِخ ) دهی است از دهستان دژگان بخش بستک شهرستان لار واقع در ١٣٢ هزارگزی جنوب خاوری بستک و ٢ هزارگزی شوسه ٔ لار به لنگه . هوای آن گرم و دارای ٢٤٣ تن سکنه است . آب آنجا از چاه و باران تأمین میشود. محصول آن غلات و خرما و شغل اهالی زراعت . راه فرعی دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).