سباری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سباری . [ س ِ ] (اِخ ) قریه ای است از قراء بخارا. بدان سبیری نیز گفته میشود. (معجم البلدان ).
سباری . [ س ِ ] (اِ) ساق خوشه ٔ گندم و جو. و به این معنی با بای فارسی نیزآمده است و بعربی جِل خوانند. (برهان ) (آنندراج ).